O POEZJI VESNY MICULINIĆ-PREŠNJAK

Poetka kontynuuje budować i poszerzać wyobražnie swojego šwiata poezji, do ktorego w nocy wlatuja latacze przed zyciowym brzemieniemjawy.

Ta wyobražnia jest przepelniona blekitem nieba, ktory odzwierciedla sie w barwach morza, w morzu blekitnego snu.

Jej marzenia nabrzmiewaja przez cala noc, žeby tak jak zdolny poeta dawno temu pisal, zorza rozlaly sie w trudny krzyk wiersza.

Szukajac šwiatlošci w ciemnošci, ktora zachodzi autorka dodaje nam odwagi, budzac ušpionych na szlakach bez wiary. Mottemjej szešciu ksiažek i poezji, kt6ra jest jak balsam mčgl by być zapis: "Moj wiersz jest kolebka nadziei."

Dymensjami na drodze jej wierszowanego šwiata sa pustynia -rozdroze -woda, jakoby w tych chrzešcijanskich symbolach milczacej ryby i bezkresu morza odczytala symbolike zycia w oczyszczeniu duszy, wzmocnieniu ducha šwiežošcia marzen i radošcia žycia.

Prijevod knjige: Olga Lalić-Krowicka